Hello 30

بالاخره سی سالم شد

بعدا میام از حسم می‌نویسم

چرا درد هام تموم نمیشن؟

امشب بعد از مدتها بخاطر درد جسمی گریه کردم... همیشه با خودم میگفتم من فقط درد روحی لهم می‌کنه اشکمو درمیاره، برای جسم بیچاره ام تره خورد نمیکنم و آستانه تحملم بالاست... واقعا هم یادم نمیاد برای درد جسمی گریه کرده باشم، اما امشب دیگه درد پا امونم رو بریده... گریه کردم، نمی‌دونم شاید بازم برای درد قلبم گریه ام اومد و درد پا بهونه بود...

قلبم خیلی سنگینه، خداجون خودت تسلای قلبم باش مرهم زخمم باش

همین دیشب

همین دیشب نوشتم که چقدر خوشحالم که موهام بلند شدن و دیگه هیچوقت کوتاه نمیکنم و دلم همون موهای کمندم رو میخواد

حالا امروز همش لابه‌لای موهام موخوره پیدا میکردم، وای چقدر کلافه شده بودم، مخصوصا جلوی موهام قسمت چتری پر از موخوره بود... خیلی فکرم مشغول شد... چیکار کنم یعنی موخوره هارو کوتاه کنم بره؟ چه فایده دوباره موخوره برمیگرده دیگه... ای بابا فکرم مشغول شد...

+صدبار گفتم موخوره موخوره

موم

موهام داره واقعنی بلند میشه بازم

خیلی خوشحالم دیگههههه هیچوقت کوتاه نمیکنمممم

خدا کجای زندگیمونه؟

وقتی یکی بهت حرفی میزنه ک دلخور میشی یا دلت میشکنه، ممکنه تحمّل نکنی، از کوره در بری و جوابشو بدی...

همین جواب دادن، چندتا نتیجه‌ی منفی پشتش داره...

طرف مقابل هم باز جوابتو میده، دلخوری پیش میاد، حرفهایی زده میشه ک نباید، اگر بزرگتر از خودت باشه ک حرمت‌ها هم شکسته میشه!

در نتیجه کینه ب وجود میاد...( همون چیزی ک خدا گفته توی دل هیچ مؤمنی نیست. و اگر باشه دعاش مستجاب نمیشه.)

.

ولی اگر جوابش رو ندی و سکوت کنی، یه مرحله ب خدا نزدیک‌تر میشی و آرامشش رو توی قلبت حس میکنی.

حالا اگر علاوه بر جواب ندادن و سکوت، ازش بگذری و ببخشیش؛ یه پله‌ی دیگه میری بالاتر...

اگر براش دعا کنی ک خدا هم ازش بگذره و ببخشتش، خییییلی ب خدا نزدیک‌تر میشی. خییییلی...

و حالا اگر همه‌ی اینا رو برای رضایت خدا انجام بدی و از خودت ب خاطر رضایتش بگذری، اونوقت این نزدیک شدن رو قلباً میتونی حس کنی...

اونوقت شااااید بتونی مصداق آیه‌ی «يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً...» بشی...!

.

تو زندگی روزانه‌مون دنبال مصادیقش بگردیم...ب موارد زیادی برمیخوریم ک فقط ب نفع خودمون حرف زدیم یا کاری کردیم...

و خدا هیچ جایی توشون نداشته...

.

+خوب بودن و خدایی بودن سخته؛ ولی شدنیه...

فقط با گذشتن از «خود» شروع میشه...